J.A.T. template series was designed 2006 by 4bp.de: www.4bp.de, www.oltrogge.ws

KONTAKT

Urząd Gminy 
18-112 Poświętne 21

tel: 85 650 13 14
85 650 11 64
85 650 13 10


Numery wew. referatów:
1 - Zastępca Wójta
2 - Skarbnik
3 - USC (Kierownik)
4 - GOPS
5 - Drogi, Rolnictwo
6 - Działalność gospodarcza,
     akcyza, stypendia
7 - Podatki
8 - Radca Prawny
9 - Dowody osobiste, oświata
0 - Sekretariat


fax: 85 650 11 83


e-mail:  poswietne@data.pl

Godziny urzędowania:
poniedziałek - piątek
7.15 - 15.15

PODSUMOWANIE KADENCJI 2014-2018






Sprawy obywatelskie


Dokumenty Planistyczne


System Zbiórki Opakowań
PSOR





Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego

Komisariat Policji w Łapach
 



Podlaska Izba Rolnicza


Serwis Turystyczny


Fair Play


Związek Powiatów Polskich


Ogłoszenia

STRONY OBCOJĘZYCZNE


       Licznik odwiedzin
         
 
Uroczystości w Łukawicy PDF Drukuj
Wpisał: Administrator   
09.10.2014.

Na uroczystości upamiętniające łukawickie wydarzenia 5 października 2014 przybyli licznie nie tylko mieszkańcy naszej gminy. Tu, na pamiętnej łące od roku 2003 spotykają się starsi i młodzież, wśród nich przedstawiciele Zespołu Szkół w Poświętnem, pasjonaci historii regionu, sąsiedzi z innych miejscowości. Obecne są zawsze władze gminy, na czele z wójtem Witoldem Łapińskim i przewodniczącym Rady Tadeuszem Kamińskim. W tym roku obecne były też władze samorządowe gmin sąsiednich: Wyszek, Brańska, Supraśla.

Już kolejny raz byli członkowie koła emerytów Stowarzyszenia Pamięć i Tożsamość Skała oraz Towarzystwa Przyjaciół Choroszczy. Nie mogło zabraknąć kombatantów, żołnierzy AK z Bielska Podlaskiego i Wyszek. Na uroczystości był także Klub Inteligencji Katolickiej z prezesem Romanem Czepe.

Na łukawickiej łące, obok pomnika odprawiona została uroczysta Msza Św. celebrowana przez księdza prałata profesora Tadeusza Syczewskiego, rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie. Ksiądz prałat wygłosił też homilię. Towarzyszyli mu księża, z proboszczem parafii Topczewo na czele.

Na zakończenie uroczystości u stóp pomnika złożono wieńce i zapalono znicze.

Po oficjalnych obchodach wszyscy uczestnicy spotkali się przy ognisku. Rocznica pacyfikacji wsi Łukawica „ożywiona” staraniem mieszkańców, wśród których największy wkład wniosły rodziny Raciborskich i Płońskich, z roku na rok gromadzi coraz więcej ludzi. Te październikowe patriotyczno – religijne obchody w naszej gminie mają zasięg już nie tylko lokalny.

Trochę historii

Wokół pomnika Trzech Krzyży, który upamiętania tragiczne wydarzenia, ustawiono kilkanaście głazów z wyrytymi na nich nazwami miejsc, w których powstańcy ginęli podczas bitew lub krwawych egzekucji. Miejsce pamięci Powstania Każdy taki kamień jest z jednej strony oszlifowany. A na nim znajduje się wspomnienie o martyrologii tych, którzy cierpieli i ginęli w obronie wolności Ojczyzny. Napis na jednym z kamieni mówi również o zwycięskiej dla powstańców bitwie pod Łukawicą. To właśnie w odwecie za tę klęskę Rosjanie zemścili się na mieszkańcach wsi. Specjalny dekret wydał carski generał – gubernator Wilna – Michał Murawiow, który w sposób bardzo krwawy tłumił Powstanie Styczniowe. Dekret stanowił, że za pomoc powstańcom cała drobna szlachta z Łukawicy, czyli właściwie wszyscy jej mieszkańcy zostają zesłani na Sybir, a ich majątek skonfiskowany. Rankiem 3 października 1863 r. wszystkich mieszkańców wygnano z domów i spędzono na łąkę. Byli wśród nich starcy, małe dzieci i kobiety w ciąży. Około 200-osobową grupę ludzi otoczyło szczelnym kordonem carskie wojsko. Operacją dowodził płk Ignacy Borejsza. Na jego rozkaz do Łukawicy ściągnięto ludność z okolicznych wsi, aby widok cierpień jej mieszkańców odstraszył ich od udzielania pomocy powstańcom. Nie dając im nic do jedzenia, mieszkańców Łukawicy więziono na podmokłej i zimnej łące. Cierpienia wzmagał widok ograbianych przez carskich żołnierzy rodzinnych domów. Po trzech dniach Borejsza ogłosił, że kto wyrzeknie się wiary katolickiej, a przyjmie prawosławną, ten będzie wolny i zwrócone mu zostaną jego dobra. Jednak nikt z mieszkańców Łukawicy od wiary ojców nie chciał odstąpić.

Rozjuszony oporem Borejsza kazał Kozakom podpalić wszystkie budynki. 5 października 1863 r. o zmroku cała Łukawica stanęła w ogniu. Borejsza osobiście podpalił trzy krzyże znajdujące się na skraju wsi. Wszystkich mieszkańców pognano na Sybir.

Przychodzimy tutaj, żeby wracać do korzeni, mówić o tym, co było, szczególnie ludziom młodym - dodaje Adam Raciborski, organizator uroczystości. - Tutaj przekazujemy wartości, dla których warto żyć. Ci ludzie, którzy tutaj wychodzili na tę łąkę mieli wybór, mogli coś zamienić na coś, ale oni tego nie chcieli, wybrali odejście. Dziękuję tym, którzy chcieli być dzisiaj tutaj, bo oni też tu kiedyś byli.


 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
J.A.T. template series was designed 2006 by 4bp.de: www.4bp.de, www.oltrogge.ws